سوره تبّت و نيز سوره ابى لهب و سوره مسدهم ناميده مىشود ، مكّى است . عدد آيات آن : باتّفاق پنج آيه است . فضيلت آن : در حديث ابى بن كعب است كه هر كس آن را قرائت كند اميد دارم كه خدا ميان او و ابى لهب در يك خانه جمع نكند . از ابى عبد اللَّه عليه السلام روايت شده كه فرمود هر گاه سوره تبّت را خوانديد بر ابو لهب نفرين و لعن نمائيد چون او از تكذيب كنندگان پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله و قرآنى كه از نزد خدا آمده است بود . توضيح و وجه ارتباط اين سوره با سوره قبل : خداوند سبحان در آن سوره وعده يارى و فتح پيغمبر ( ص ) را ياد نمود پس در اين سوره آنچه از امر ابى لهب را كه خداوند كفايت فرمود بيان كرده و فرمود : [ سوره المسد ( 111 ) : آيات 1 تا 5 ] بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ تَبَّتْ يَدا أَبِي لَهَبٍ وَ تَبَّ ( 1 ) ما أَغْنى عَنْهُ مالُهُ وَ ما كَسَبَ ( 2 ) سَيَصْلى ناراً ذاتَ لَهَبٍ ( 3 ) وَ امْرَأَتُهُ حَمَّالَةَ الْحَطَبِ ( 4 ) فِي جِيدِها حَبْلٌ مِنْ مَسَدٍ ( 5 )